SVI 3 vecht zich terug tegen tiental van DVC, maar ziet winst in slotfase alsnog verdampen

SVI 3 speelde thuis, DVC Dedemsvaart 3 verscheen met slechts tien man aan de aftrap en op papier zou je dan voorzichtig kunnen denken dat er mogelijkheden lagen. Papier bleek, zoals wel vaker in het amateurvoetbal, vooral geschikt om de opstelling op te schrijven. Want na negentig minuten stond er 3-3 op het scorebord en had SVI 3 alle denkbare gezichten van het spel laten zien: slap beginnen, achter de feiten aanlopen, knap terugvechten, de wedstrijd volledig kantelen en hem daarna alsnog uit handen geven.

ZWOLLE ZUID - De middag begon bovendien al met enige logistieke improvisatie. Jero Verdoorn arriveerde wat later op De Siggels nadat zijn accu had besloten dat juist zaterdagmiddag een uitstekend moment was om ermee op te houden. Mitchell was eveneens niet direct beschikbaar, omdat hij eerst zijn keepershandschoenen mocht aantrekken bij het tweede elftal. DVC had nog wat grotere personele problemen en trad met tien man aan. Daardoor beschikte SVI 3 naast de eigen elf selectiespelers ook nog over Rikkert als grensrechter en een trainer die langs de kant kon plaatsnemen. Al was ‘langs de kant’ in dit geval een ruim begrip: trainer Stefan mocht op de helft van DVC met de laatste linie meelopen, voorzien van een vlag. Een rol waar Louis van Gaal vermoedelijk ooit nog een ingewikkelde term voor zou hebben bedacht.

Tien man, maar bepaald geen minderheid

Wie verwachtte dat SVI vanaf de eerste minuut gebruik zou maken van het numerieke overwicht, kwam bedrogen uit. Sterker nog, de eerste vijf minuten waren gewoon voor DVC. De bezoekers oogden scherper, wonnen hun duels en lieten weinig merken van het feit dat er ergens een elfde speler ontbrak. SVI moest zichtbaar nog even wennen aan het feit dat het seizoen daadwerkelijk begonnen was.

Langzaam kwam de thuisploeg beter in de wedstrijd. Ralf Westenberg en Steven van den Bosch meldden zich als eersten in de buurt van het vijandelijke doel, al bleven het aanvankelijk vooral speldenprikken. Het grootste deel van het spel vond plaats op het middenveld, waar veel werd gelopen, geduwd en geschoven zonder dat een van beide doelmannen daar bijzonder nerveus van hoefde te worden. Pas in de achttiende minuut noteerde DVC zijn eerste echte wapenfeit.

Twee minuten later was SVI aan de andere kant dicht bij de openingstreffer. Yannick Hendriks vond Westenberg, die zijn inzet richting de hoek stuurde. DVC-doelman Rico liet meteen zien dat hij niet voor een ontspannen zaterdagmiddag naar Zwolle was gekomen en tikte de bal knap uit de hoek. Het zou een voorbode blijken van een middag waarop hij vaker dan SVI lief was in de weg zou staan.

In de 23e minuut sloeg DVC vervolgens zelf toe. Nummer 17 kreeg op een meter of 25 van het doel de ruimte om uit te halen. Remco stond iets te ver richting zijn rechterkant gepositioneerd en zag het schot in de linkerhoek verdwijnen: 0-1. Een kleine tien minuten later werd het nog erger. Een voorzet vanaf de zijkant werd in eerste instantie geblokt, maar de bal viel precies voor de voeten van nummer 7. Die bedacht zich geen moment en werkte het leer achter Remco: 0-2.

Een voorsprong van twee doelpunten voor een ploeg die met tien man speelde. Het was inmiddels niet meer helemaal duidelijk wie er numeriek in de minderheid was.

Jasper mist eerst, maar herstelt zich op tijd

SVI probeerde iets te forceren en bracht Jasper en Tim binnen de lijnen voor Joghum en Mattijn. Jasper had nauwelijks tijd nodig om zich te laten zien. Hij kreeg een mogelijkheid die je in voetbaltermen doorgaans omschrijft als niet te missen. Dat is natuurlijk precies het soort kans dat in het amateurvoetbal alsnog gemist wordt.

Gelukkig voor Jasper bleef het daar niet bij. In de 43e minuut kwam Yoni vanaf de zijkant met een voorzet. De bal belandde bij Jasper, die ditmaal vanaf een meter of vijf geen ingewikkelde keuzes hoefde te maken en eenvoudig kon binnentikken: 1-2. Qua uitvoering leek de treffer verdacht veel op de 0-2 van DVC. Voorzet, bal voor de voeten, korte afstand, raak. Soms is voetbal echt niet ingewikkelder dan dat.

Na nog enkele kleine mogelijkheden zocht de ploeg met een achterstand de kleedkamer op. Tijd voor thee. En vermoedelijk ook voor de vraag hoe het mogelijk was dat een tegenstander met tien man bij vlagen aanvoelde alsof er veertien spelers in een rood shirt over het veld liepen.

SVI dringt aan, Rico houdt DVC overeind

Na rust verscheen er een duidelijk scherper SVI op het hoofdveld. De thuisploeg nam meer initiatief, speelde verder van het eigen doel en probeerde de bezoekers steeds nadrukkelijker vast te zetten. Het probleem stond echter tussen de palen en luisterde naar de naam Rico. De DVC-doelman pakte wat er te pakken viel en zorgde ervoor dat de gelijkmaker langer uitbleef dan SVI lief was.

Ook de nodige wissels brachten aanvankelijk nog niet het gewenste verschil. DVC bleef compact, vocht voor iedere meter en slaagde er wonderwel in om met tien man de ruimtes klein te houden. Voor scheidsrechter Sebastiaan Landman was het ondertussen een vrij aangename middag. De wedstrijd bleef sportief en echt ingewikkelde situaties hoefde hij nauwelijks op te lossen. Geen opstootjes, geen twintig man om hem heen na iedere ingooi en geen spelers die na een lichte tik meteen deden alsof er een traumahelikopter onderweg was. Ook dat is in het amateurvoetbal weleens anders.

In de 72e minuut brak SVI eindelijk door. Een afvallende bal belandde voor de voeten van Yannick Hendriks, die vanaf links een strakke bal voor het doel afleverde. Jogchum Otten kwam voor zijn tegenstander en gleed de bal fraai binnen: 2-2.

Daar was ineens weer hoop. Of, om een inmiddels onvermijdelijk voetbalwoord van stal te halen: de remontada was in de maak.

Van 0-2 naar 3-2

Vijf minuten later was de ommekeer compleet. Voor het doel van Rico combineerden Ralf Westenberg en Steven van den Bosch. Een inzet van Steven kwam niet goed weg en viel voor de voeten van Westenberg. De keeper was uit positie en Ralf kreeg de bal voor zich. Hij krulde hem knap binnen: 3-2.

Van 0-2 naar 3-2. De wedstrijd die een half uur eerder nog behoorlijk zorgwekkend oogde, was volledig omgedraaid. DVC leek eindelijk te bezwijken onder het feit dat het daadwerkelijk maar tien spelers had en SVI kreeg ruimte om het duel definitief te beslissen.

Die mogelijkheid kwam in de 82e minuut. Bas van Dijk verscheen in een kansrijke positie en had twee ploeggenoten die hij kon aanspelen. Bas bekeek de mogelijkheden, woog de opties zorgvuldig af en koos vervolgens voor een derde variant: de bal tegen Rico aanschieten.

Daarmee bleef de marge één.

En zoals het eeuwenoude voetbalcliché voorschrijft: als je hem aan de ene kant niet maakt, valt hij aan de andere kant.

Amper een minuut later kreeg nummer 7 van DVC rond de zestien voldoende ruimte om uit te halen. Hij zag een gaatje en schoot de bal achter Remco: 3-3. De voorsprong waar SVI zo hard voor had gewerkt, was in een paar minuten alweer verdwenen.

Lat voorkomt alsnog de winnende

SVI probeerde in de resterende minuten alsnog de overwinning uit het vuur te slepen. In de 85e minuut zag Jasper een poging net over het doel verdwijnen. Niet veel later haalde Fabian van afstand uit. Zijn inzet had Rico eindelijk geklopt, maar nu nam de lat de honneurs waar. Het aluminium voorkwam de 4-3.

Zelfs DVC rook in de slotfase nog een mogelijkheid om er met de volle buit vandoor te gaan. De bezoekers probeerden het vanaf de eigen helft, in de hoop Remco te verrassen en de complete middag nog iets krankzinniger te maken. Dat bleef SVI gelukkig bespaard.

Na negentig minuten floot Landman af bij een eindstand van 3-3.

Een gelijkspel waar meer in zat

Voor SVI 3 was het daarmee een wedstrijd met twee gezichten. De eerste helft was simpelweg niet goed genoeg. Tegen een tegenstander die met tien man speelde, liep de ploeg tegen een 0-2 achterstand aan en wist het aanvankelijk nauwelijks gebruik te maken van het numerieke overwicht.

Daar stond tegenover dat de ploeg na rust veerkracht toonde. De achterstand werd weggewerkt, het initiatief kwam terug en met de 3-2 leek de complete ommekeer een feit. Op dat moment had SVI de wedstrijd in handen en lag zelfs de 4-2 klaar om gemaakt te worden.

Die viel niet.

En precies daar ging het mis.

De gelijkmaker van DVC maakte van een potentiële comebackzege alsnog een teleurstellend gelijkspel. Toch liet SVI zien dat het zich uit een lastige situatie kan knokken en voldoende aanvallend vermogen heeft om een wedstrijd volledig om te draaien.

Alleen moet een voorsprong daarna nog wel worden vastgehouden.

SVI 3 – DVC Dedemsvaart 3: 3-3.

Zwak begonnen, knap hersteld, de wedstrijd omgedraaid en hem uiteindelijk toch weer weggegeven. Een openingswedstrijd die meteen duidelijk maakte dat dit seizoen waarschijnlijk niet saai gaat worden.